నీటిఓరన నాటబడడానికి
నేను కొట్టుకొచ్చిన క్షణాన
కష్టమే అనిపించింది.
కాని
పడమటికి తూరుపు ఎంత దూరమో
నా మూర్ఖత్వాన్ని అతిక్రమాన్ని
కఠినత్వాన్ని చంచలబుద్దిని
చుట్ట చుట్టి అంతదూరం
నువ్వు పడేసిన క్షణం
పచ్చని చిగుళ్లు వేస్తు
నేను కొత్తగా జన్మించాను
కృతజ్ఞతగా నీకేమి అర్పించలేని
ఖాళీచేతుల్ని చూసి
నాచుట్టున్నవారు నవ్వినప్పుడు
నాకు కూడా నా రిక్తహస్తాలు నచ్చలేదు
కాని నువ్వన్నావ్
విరిగినలిగిన హృదయమే నీకిష్టమైన
బలి అని
అందుకే
ప్రియుడా .. నా చెలికాడా
నా మోడుబారిన చేతుల్ని
నీ సన్నిధిలో నాటాలనివచ్చా
నీ వాక్యంతో అంటుకట్టబడి అవి పూస్తున్నప్పుడు
నిన్ను పరిమళసువాసనగా
ప్రతిచోటకి మోసుకెళ్తా
No comments:
Post a Comment